terapiye gitmek üzerine

kırk yıllık hayat tecrübem vardı, meğer hepsi profesyonel birine anlatılınca daha anlamlıymış. kendi kendine çözmeye çalışmakla terapide çözmek arasında dağlar kadar fark var, gençlerden duyuyorum, doğruymuş.

ben terapiden bahsederken insanların yüzünün aldığı ifadeyi düşünüyorum, sanki hastalıklı bir şey anlatıyormuşum gibi oluyor. oysa içimde biriktirdiğim onca iş yerinde ezilme ve sevgiliyle bir türlü yürümeyen hesaplaşma, bir arkadaşa değil de profesyonel birine anlatınca başka çözülüyor. kimine basit gelir ama bu benim için ev temizliği gibi; yüzeye değil de zorlu lekeye dokununca rahatlıyorum, o yüzden tavsiye etmesem de kimse de yargılamasın.