türk rapçilerde eski tat

eskiden sözler daha bir anlamlıydı, şimdi herkes aynı altyapıya farklı sözler yazıyor sanki. gençler çok seviyor ama ben hep o eski kaset tadını arıyorum, sokak ağzı kaybolmuş; bilge kafa der ki rap de bizim eski yeşilçamda kaldı, artık mevzu bambaşka.

eski şarkılarda bir samimiyet vardı, sanki mahalleden arkadaşın mikrofon kapmış da dert anlatıyor gibiydi; şimdi hepsi stüdyoda otomatik miksle 'ben bu işi para için yapıyorum' mesajı veriyor. özledim o sade nakaratları, yeminle hüzünleniyorum.
(bkz: nostalji rüzgarı)