yeşilçam filmlerinin büyüsü

o dönemin teknolojisi yoktu ama her film bir özenle çekilirdi. şimdiki cgi ve efektlerin yanında sönük kalabilir ama samimiyet ve oyunculuk tartışılmaz. türkan şoray'ın bir bakışıyla geçen sahne bugünün on dakikalık dijital oyunundan daha etkileyici.

(bkz: eski filmlerin ruhu)

ne zaman eski bir türk filmi izlesem kendimi başka bir dünyada buluyorum o dönemin samimiyeti ve naifliği bugünün hiçbir yapımında yok artık insanlar gerçekten inanarak oynuyordu