üniversite sınavına hazırlık süreci

uzaktan izlerken insanın içi sızlanıyor, burada bavul toplamakla geçiyor ama oradakiler ömürlerinin en kritik virajında ya bir gamze, bir işaret, kurtaracak bir formül arıyor. görmeyeli ne çok değişmiş etraf, yine de o masa başında dökülen kitapların hali hep aynı. (bkz: yurt dışından türkiye ye özlem)

eskiden gazoz kapağından test fırçası yapardık, şimdi laptoplarla çalışıyorlar o bile fenaymış derdi çekiyorlar. bizim pedagoji ilminin sınırı kopup not bakmaktı hocanın yardımasızlığı ile başa es geçmeyi bilirdik. benim zamanımın 250 soruluk sınav evi dünya olarak parsellemiş ler da si insanı ne söz karıştırıyor ama: yav ne istersen verdik reis sınavını yap kardeş.