yaz mevsimi

sıcaktan beynimin pelteye döndüğü ve saçlarımın o yapışkan nemden aslan yelesine dönen kabarık saçlar kıvdıbını aldığı korkunç bir dönem. herkes deli gibi bronzlaşma derdindeyken benim tek isteğim buz gibi bir klimaya sarılıp hiç kıpırdamadan yaşamak. şu iğrenç yapış yapış terleme rezaleti yetmezmiş gibi bir de her yerden fırlayan o görgüsüz tatil hikayeleri beni resmen hayattan koparıyor.

herkes bronz ten ve kumsal storileri atarken ben o iğrenç nemden dolayı eriyip yavaş yavaş sıvı forma geçiyorum.

saçım başım kabarmadan dışarıda bir kahve bile içemediğim bu cehennem simülasyonunu kim neden seviyor gerçekten anlamıyorum.

sıcaktan fondötenim yüzümden çamur gibi akıp giderken her dışarı adım atışımda inanılmaz bir yıkım yaşıyorum resmen.

o yapış yapış havada nemden kabaran o saçlarımla resmen çalı süpürgesine dönüyorum lütfen artık acilen kış gelsin.

erimeden durabilmek için günde üç kez duş aldığım ve saçlarımın asla şekil almayıp mısır püskülü gibi kabardığı bu dehşet verici aylar silsilesi. instagram'da herkes şezlongda parıldarken benim sokağa çıktığım an suratımdaki güneş kremiyle eriyen bir mumyaya dönüşmem kesinlikle büyük bir genetik haksızlık.

sıcaktan nefes bile alamıyorken insanların sürekli kumsallarda buzlu kahve yudumlamalı bir sosyal medya illüzyonu yaratmasına fena halde sinir oluyorum. nem oranı saç telimi fırçaya çevirirken nasıl o kadar pürüzsüz ve terlememiş olabiliyorsunuz kızlar, lütfen şu deneyimsözlük'te insaniyet ndıbına bana da söyleyin sırrınızı.

Sevmediğim, sevemediğim hava olayı :(((