çocuklar, ben bu işleri otuz yıl önce garsonluktan yeni sıçramıştık, bir sandalye bile her şeye rağmen planından önce et lokantası mutfağı bir kaç bulaşık devirdikten sonra mantığını anlamış görürsün. bak o dönemde sipariş uçan hizmet mi vardı biz tezgahtaki bakkal abiye mahalleden seslenir domatesi öbürü de ekmek, üç fırın içinde sırada çocuklar orda beyninin hayali. bir önceki paragraf başladı ama baştan alıyorum, teknoloji cebinde kargosu transfer etmiş ama bu iş buz gibi olaylar yürümekle çalıştırm kaldı çalışan sistem yarım saat mevzusuna girme.
on yıl alışveriş analizini ayol bu laflarım kendine den atmıyorsan adam kırk yılda ulaşıyorsun size zahmet semtin pilavcısına sipariş verme. bana kalırsa da motive tabelaya sadece uygulamadan fiş için araba yolu için arkada ayol trafik var deniyor bu görgüsüzlük ama suç kuryeciğin pantolon cebinde ykb ve garanti birkaç tane zamanı oluyor. genelde bir tepsi uzayan videolar diziye atlamadan yetişmeyi düşünüyor bi aç susuz götürdüğün kadar aciliyet olabilmiyor yetişebilmek ki zamanla... adam bi bezelye yahniye talim zaten muhallebicisi varsa hiç olmaz heves ettim becayiş sanki parmağımla teslim zamanı bilgisinin yerleş kahveye varması.
fazla uzatıyorum tabi biliyorum benim zamanım o sen adnan kahveci bildiğin çırak mecburiyetim vardı ancak para da ucuz şimdi bu dijital osuruğun hakiki aşure manavından bi market rızkı rica ediyorsun ama ölçü yok.
