ülker çikolata kalitesi

nesillerdir aynı formülü koruyorlar, tadında o eski oyun hamuru kıvamı hâlâ duruyor. ben marketteki her çikolatayı denerim, ülker'in damak zevkine hitap etmekten çok çocukluğumuzu tatlandırmaya devam ettiğini düşünüyorum.

avrupa raflarında çikolata alırken rafta ülker görünce geçmişten gelen bir sahiplenme hissi bastırıyor; lakin tadı eski ruhunu bize götürmekten öte günün fabrika emekli macına dönüşmüş halde. yerli üretimde gurur duyuyorum ama dudaklarında eriyen o meşhur yoğunluk buralardaki hafif kremamsı belçika çikolatasının yanında tabir iyi olur da vişne likörü arasında azıcık kayboluyor. araya gurbete alışmışlık girince evde o eski çikolatayı özlerken sanki sözlük sayfasında nostalji başlığı açarım yine de tercihim bazen değişiyor.