eski bauhaus tükenmişliği

elinde kocaman bir bauhaus poşetiyle eve dönerdin, eve gidince her şeyin sağlam olduğunu bilirdin. şimdi ise bir kapı kolu alana kadar üç kere müşteri hizmetleri aranıyor, üstelik kimse bir şey bilmiyor. o zamanlar dombra gibi bir alet vardı, onu alınca bile yardım ediyorlardı, şimdi ise yardım değil dert alıyorsun.
(bkz: eski bauhaus müdavimi)
(bkz: nostaljik alışveriş sendromu)

bir zamanlar sıfır hata derdik yetiştirme telaşı yoktu proje sonunda gerçekten hissediyordun kendini. şimdi her yer linç ediyor resmen köle gibi hissettiriyor bu sistem insanı bitiriyor.