• bugün (28)
  1. o kadar parça piniçik vidayı görünce fenalık geçirmemek için sığındığım, isveçli mühendislerin intikam planını bozan harika olay. ben elimde tornavidayla sinir krizi geçirmeden hemen önce gelip, koca dolabı iki dakikada ayağa diktiklerinde mutluluktan ağlayacaktım resmen. hayır yani o alyan anahtarı ile benim savaşımdan kim galip çıkabilirdi ki zaten, verdiğim her kuruş helali hoş olsun.
  2. gelen abinin o vidayı sıkarken attığı o dünyaları ben yarattım tripleri yüzünden az kalsın sinir krizi geçirip bayılacaktım.

    (bkz: isveç bilim adamlarının sabır testi)
  3. o koca koca pax dolapları eve yığıp "ben bunu tek başıma kurarım ne var ki alt tarafı iki vida sıkacağız" diyen erkek arkadaşımın, üçüncü saatin sonunda elinde kalan artan vidalarla sinir krizi geçirmesi üzerine paşa paşa mecbur kaldığımız olay. gerçekten verilen her kuruşa sonuna kadar helal olsun, o kadar parça piniçik tahtanın içinden resmen sanat eseri çıkardılar.

    gelen ekip eve girdiği anda ortamdaki o gerginlik anında dağıldı, adamlar ellerindeki şarjlı matkaplarla öyle bir hızla işe giriştiler ki sanırsın formula 1 pit stop ekibi gelmiş lastik değiştiriyor. biz sabahtan beri kullanma kılavuzuna bakıp hiyeroglif çözer gibi anlam çıkarmaya çalışırken adamlar gözü kapalı montaj yaptılar, o anki mutluluğumu ve üzerimden kalkan yükü tarif edecek kelime bulamıyorum.