ikisini de dinlemem lakin

ne tarkan'ın serseri yüreğine ne de mustafa sandal'ın aşkına kaldı takatim. işyerindeki mobbing yetmedi, bir de müzik seçimiyle uğraşamam. kırgınım her şeye.

iyice bıktım şu iki taraftan da. bir dinlesen birini öbürü daha beter, öbürünü dinlesen ilki. sanki benim oyum değil de onların kavgası önemli. yıllardır aynı laflar aynı vaatler. eskiden e-devletten iş takip ederken sinirlenmezdim en azından, şimdi her şey daha karmaşık. bir gün gelir de kendimize ait doğru dürüst bir alternatif çıkarsa işte o zaman belki dinlerim. şimdilik hepsi aynı kapıya çıkıyor.