mühendis ve mimarlara yeşil pasaport verilmesi

kızlar inanın yıllarca şantiyenin tozunu yutup o baretin altında saçlarımı mahvettikten sonra, sırf milano'da bir kahve içebilmek için vize kapılarında sinir krizi geçirmekten gerçekten içim çürüdü. hani biz sabah akşam o projeleri çizerken elalemin vize memuruna dosya dosya evrakla yalvaracaksak ne anladım ben bu mimarlıktan? inşallah şu deneyimsözlük'te o yeşil kapaklı bebeğimin fotoğrafını paylaşacağım günler yakındır, yoksa sinirden bilgisayardaki tüm çizim programlarını silip dağa falan yerleşeceğim.

kızlar sonunda o beklediğimiz italya tatili planları gerçek oluyor galiba, şantiyenin tozundan sıkılanlar kendini roma sokaklarında kaybolmak hayaline kaptırdı bile. umarım pasaportu kapınca hemen vize reddi yiyen eski sevgili triplerine girmeden beni hemen bir avrupa turuna çıkarırlar, ben şimdiden valizdeki kombinleri ayarladım.

kızlar resmen skandal bir durum, şantiyedeki çamurlu botlarımı temizleyip vize randevusuna koşmaktan ciğerim soldu. sanki dünyayı kurtarıyoruz alt tarafı bir haftasonu roma yapıp döneceğiz, devlet sırrı taşımıyoruz ya çantamızda. gerçekten bu kadar nazlanmaları beni benden alıyor, verin şu yeşili de azıcık yüzümüz gülsün, fenalık geldi vallahi.