tapu dairesinin sinir krizine sokan yavaşlığı

altı santim topukluyla koridorda iki saat beklettiler, sinirden botoks yapılmış alnım bile kırıştı resmen.

imza atacaksınız diye bütün günümü çaldınız, kaplumbağa bağlasam dosyaya o bile masaya daha hızlı ulaşırdı inanılmaz bir yavaşlık.

sıram gelsin diye beklerken inanın gözümün önünde iki nesil falan yaşlandı, saçlarımın dipleri geldi resmen stresten. memurların o yavaş çekim hareketlerini izlerken benim kalbim daraldı, ruhum bedenimden ayrıldı oracıkta. bir tane evrak alıp imza atacağız diye koskoca bir ömrü o havasız, kasvetli koridorda harcıyoruz pes vallahi.

sabahın köründe fondötenimi tam kapatıcı sürüp gitmişim, memurlar basit bir imza için beni bekletirken yüzümdeki makyaj stresten eridi bitti. hayatta bu kadar ağır işleyen ve insanı saçından sürüklemek isteyecek kadar çileden çıkaran başka bir kurum daha yok.