xiaomi redmi note serisi

yemin ediyorum bu telefonu kullanacağıma gider dumanla haberleşirim daha az sinir krizi geçiririm. kamerayı her açtığımda ekranda gözeneklerimi harita gibi görmekten o kadar yoruldum ki cildimi zımparalayasım geliyor. sözde bataryası bitmiyormuş, ön kamerada yüzümü yeşil ve yamuk gördükten sonra o şarj on yıl gitse bana ne faydası var.

kızlar ben bu telefonu o kadar övüldü, şöyle fiyat performans canavarı böyle harika diye aldım ama hani o efsane kamera nerede allah aşkına? ön kamerayı bir açıyorum suratım porselen tabak gibi çıkıyor, burnum kayboluyor resmen, kapatamıyorum da o garip güzellik modunu. instagram storylerinde havalı çıkayım derken bildiğin voldemort'a dönüyorum, filtrelere güvenip alıyoruz sonra hayal kırıklığı. gece çekimleri desen tam bir facia, o kadar megapikseli ne yaptınız içine mi sakladınız anlamadım ki.

tek güzel yanı şarjı asla bitmiyor, yemin ederim bütün gün stalk yapmaktan, grupta dedikodu çevirmekten benim enerjim bitiyor ama bu telefonun pili hala bana mısın demiyor. bir de tuğla gibi mübarek, minik çantalarıma sığdırmak için resmen tetris oynuyorum. sokakta biri laf atsa kafasına fırlatsam travma yaratır, öyle bir ağırlık ve kabalık.

güzellik modu açınca suratımı bildiğin porselen tabağa çevirip beni ruh hastası gibi gösteren telefon serisi. o kadar yapay duruyor ki instaya story atsam millet estetik faciası sanacak diye ödüm kopuyor.