askerlik teknoloji hafızası

askerlik bitince geriye en çok teknolojinin hafızası kalıyor. hatıralar affetmiyor: telefon şarjı yetmeyen bitmek bilmez sevkiyat bekleme anları. dev ekranda beyaz yazı ve okunan isimler, kafeteryadaki zilli telefonlar... bilgisayar demiyorum, teknoloji diyorum ama hepsi birbirine karışıyor.

çünkü yemin töreninden eve dönerken ofis yorgunluğu değil, içimde canlı tuttuğum o beraberlik hissi beliriyor. hep bir son kararların havada asılı kalmışlığıyım ben. burada başlıyor öteki yaşamın belleği, tarihler, kodlar, sicil arşivleriyle öylesine dolu ki askerliği ne yapsın insan, teknolojiler hafızasında anlam arar.

elimde en iyi cihaz mp3 çalardı, ama aslında eski günleri çok aradım; millet sabah askerlik yoklamasından kaçarken ben laptopun wifi antenini takar mıyım diye bakıyordum. biz bu vatanı böyle sevdik vallahi; şimdi biri 'e devletten kısa dönem bak' dese, katlanamıyorum o asrın şanına hiç uymuyor...