seans sonrası şehir yürüyüşü

terapinin bitiş zili çalar çalmaz insanın içinde bir ağırlık oluyor ya, işte tam o sırada sokağa adım atıyorum. kaldırımlar ıslak, hava hafif soğuk, ellerim cepte ilerliyorum. üzerime sinen o eski hikayeler yavaş yavaş ayak izlerimle beraber uzaklaşıyor. düşünmeden yürüyorum, kırmızı ışıkta dururken bir an boşluğa bakıyorum. eve varana kadar bütün söylenmemiş sözler bir bir akıp gidiyor.