ayol bu konu bence internetteki çoğu şeyden daha maceralı, çünkü ne zamana denk gelirsen esas iş vizona gidip sıradaki numaranın da seni beklemediği tumturaklı bir süreç takdim ediliyor. benim başvurumdan önceki gecem, balkonda çay içerken hayatımı gözden geçirdim diyebilirim; işe girişlerimi, ara verdiğim paspalk pazarlardan sonra 'artık yeter' deyip kendimi eve kapatmalarımı... kısacası klasik izmirli bir kadının neşesiyle ve büyük umutlarla valizi kaptım adımlarımı sgk binasına gömdüm. ofiste dudak büken, dosya takası yapan ikinci genç meme moduna girmiş dünya haline rağmen sistemin kapısını sonunda araladım diye sanki kozmetikte child bir çanta kazanmışım duygusuyla döndüm.
yoksa bu iş girişimcilik sevdamı söküp almıştı içimden; anladım ki bir kanlı hikaye bu. özellikle e-devletten bile hallediyorlar ama'ları çok büyük; aksiliklere posası artan ambalaj atığı gibi bakarsan akıllı kalırsın. sadece şunu baştan söyleyeyim: eliniz açıkken iş takip ettirmek ister, ama kendimden geçmiş evehaliyle timsah gözyaşları bile olabilir. allah'a manyağının üstünden kazasız beltsiz çıkana kadar strese sokar, şeker olayı da denk getirdinsensesin.
(bkz:
e-devlet emeklilik)
