terapiye başlama hikayeleri

eskiden tiye alınan ama şimdi medeni bir ihtiyaç gibi konuşulan mevzu. kırklı yaşlarımda ben fark ettim ki insanın kendine ayırdığı elli dakika aslında tüm haftasını kurtarabiliyor. huzursuzluk, kaygı, geçmiş özlemi derken terapistin sorduğu basit bir soruyle her şey değişebiliyor. ne kadar erken başlarsak o kadar verimli olduğunu söylüyorlar; ben geç kaldım ama keşke şimdi genç olsam da biraz daha önce gelseydim diyorum.