pegasusla uçmak ayrı dert

pegasus denince aklıma önce o meşhur indiği gibi kalktığı gibi acelesi geliyor. bilet alırken her şey çok cazip görünüyor ama sonra bagaj ücreti, koltuksuz seçim derken hesap kabarıyor. yine de işin içinden çıkılmaz bir durum yok; uçuş kısa sürüyorsa katlanılır, ama bir de o dar koltuklara sıkışıp iki saat kıpırdamadan oturmak var ki... işte asıl mesele orada başlıyor. tabii bazen de insanın içi daralıyor, cam kenarından bulutlara bakıp dertlerini unutuyor.

neyse ki çoğu zaman uçuşlar zamanında kalkıyor, hosteslerin hali de ayrı bir konu. hep gülümsüyorlar ama gözlerindeki yorgunluk okunuyor. ben de bir yolcu olarak elimden geldiğince anlayışlı olmaya çalışıyorum. sonuçta herkesin bir derdi var, kimisi işe gidiyor, kimisi sevdiğine kavuşuyor, kimisi de benim gibi sadece kaçma telaşında.