uzun yıllardır yurtdışında yaşayan biri olarak, her türlü bütçe havayolu şirketinin ne kadar yaratıcı olduğunu görme fırsatım oldu; pegasus ise bu alanda özellikle kendine özgü bir deneyim sunmayı başarıyor. bir alman'ın 'ordnung muss sein' disipliniyle işlettiği havalimanı yer hizmetleriyle karşılaştırdığınızda, pegasus'un kapısında sizi karşılayan o hareketli kalabalık, ilginç bir şekilde ülkenin genel enerjisini anımsatıyor. yolculuğunuz boyunca sık sık anonslar duyuyor, ek sedye hizmeti gibi avantajları öğreniyor ve her inişte biraz daha 'kendi haline bırakılmışlık' hissine kapılıyorsunuz. ekonomi koltuğunun önüne ekstra ödediğiniz o 30 cm'lik mesafe, aslında size huzurdan çok, biraz daha fazla yaşama alanı tanıyor; biraz da olsa insanın aklına, global bir lc waikiki ya da bim uçağı gelmiyor değil. her ne kadar muhafazakar bir yolcu profili çizse de, fiyatlarının uygunluğu, insanın bu durumu sık dişini, zalim kapitalizmin cilvesi olarak görmesine neden oluyor. sonuç olarak; bu bütçeyle taşıyamaz demedikleri, hayatımın zorlu ama unutulmaz hikayelerini çoğalttıkları için teşekkürü borç bilirim.
