• bugün (196)
  1. üç yıldır evden çalışıyorum, ilk zamanlarda işler yolunda giderken sonrasında evin içinde kaybolmaya başladım. sabah saatlerinde bilgisayarın başına geçiyorum, akşama kadar aynı sandalyede kalmak insanı yoruyor. koltuğu pencere kenarına taşıdım, ara ara sokağı izleyip kafamı dinliyorum. iş bitince bunu bir geçiş ritüeliyle ayırmak lazım, kapıyı kapatıp yürüyüşe çıkmak iyi geliyor. eksik olan şey o ofis düzeninin verdiği ayrım duygusu. evdekiler bana 'işten mi çıktın, yoksa ara mı verdin' diye soruyorlar. artık kendime bir program yaptım, iş saatleri bitince telefonu sessize alıyorum. böyle daha dengeli gidiyor.
   tümünü göster