kedi mi köpek mi

kedi mi köpek mi diye sorunca insanların gözünde bir fanatizm parlıyor, sanki milli mesele. ikisiyle de yaşadım, birini seçmeye çalışmak bana hep garip geliyor aslında. kedi kendi halinde, köpek seni beynine kazıyor, gecenin dördünde kapına gelir seni görmek ister, kedi ise nerede olduğunu bir gün sonra hatırlar. bunun sevgiyle ilgisi yok, karakterle ilgisi var.

köpeğim öldüğünde bir hafta konuşamadım, hâlâ aklıma gelip duruyor. kedim hâlâ yaşıyor ama benimle kaç yıldır aynı evde, hiç bana sahip çıkmadı, hiç bağırmadı bana, yine de işten döndüğümde kapıda bir gölge gibi olması yetiyor. belki ikisi de lazım insana, biri gürültülü sevgi, biri sessiz sadakat. ama soranlara diyeceğim tek şey, ikisini de sevemeyen tuhaf biri yarım kalmıştır.