üniversite sınavı stresi

eskiden bu ülkede sınav denince akla tek soru gelirdi: acaba hangi dershanede tanışırdık? şimdi soru çok: hangi tyt mi, ayt mi, ydt mi, puan mı, sıralama mı? küçüktük, bir kara kalem kitapları vardı, bir de mendil satanların simitleri kadar sıcak bir sabah. şimdi çocuklar emekli maaşı kadar bir çıkmazın içinde koşuyor ve biz sadece seyrediyoruz.

eski terzi dükkanlarına girerdik, adam bize bakışta anlardı hangi sınavın galibi olacağımızı. yoktu öyle milyonlarca rakama kilitlenmek, şimdi 3 milyon takla atan puanlara digital pano üstünde bakılıyor. sınavın kendisi değişmedi de o panolar, o istatistik manyaklığı bizim çocukluğumuzun gülümsemesini aldı götürdü. yazık değil mi bu kadar genç hüzne?