beşiktaş mı trabzonspor mu desteklemek

çocukluğumda sokağa çıkınca bir taraf siyah beyaz, bir taraf bordo mavi idi. mahallenin jargonu bazen bir forması üstüne yapışır ya, öyle işte. aslında ikisinin de rengini severim, çünkü sokakta oynarken topa vuran yaşıt çocuklar mevzudan çok at ile ilgiliydi. beşiktaş maçında o garip heycan, tribün öncesi atkı sallamak, bordo mavide ise bağlılığın soğukla imtihanı. insan büyüyüp başka şehre taşındığında, o tribün sesleri bazen bir semt oluyor, bazen bir boru sesi. desteklemek dediğin işte bu belki de; bir takım seçmek değil, bir semte tutunmak.

futbol çok fazla politize oldu şimdiler, ama insanın gençliği orada bir yerde, o atkının on katında duruyor. hangisi daha çok hak ediyor, buna zaman karar vermeli belki.