• bugün (177)
  1. çocukluğumda bayram sabahları bu çikolatanın rengi aklımda kalmıştı önce, sonra tadı. şimdi alıp bir ısırık aldığımda aynı hissi yakalamaya çalışıyorum ama nedense elim bir türlü boşta kalıyor. belki ben değiştim, belki de günler değişti, artık emin olamıyorum.

    ambalaj hala aşina, ismi hala tanıdık, fakat o eski ağızda eriyen duru tat yerini daha şekerli bir şeye bırakmış gibi geliyor bana. bir insanın sırtını sıvazlayan bir dost gibiydi, şimdi ise sadece bir çikolata işte. keşke nostalji ve gerçek aynı rafta dursaydı, o zaman normal bir tatlıyı bu kadar dert etmezdim.
   tümünü göster