• bugün (175)
  1. harry potter'ı okurken kendimi hogwarts'a, kendi odama çekilmiş gibi hissederim; ne yazık ki büyülü dünya bana gerçek hayattaki o kalpsizlikleri unutturuyor sadece birkaç saat. yine de iyi geliyor, buruk da olsa iyi geliyor.
  2. harry potter serisini çocukları uyuttuktan sonra tekrar tekrar okumuş biriyim, söylliyorum, her seferinde yeni bir detay yakaladım. şekerim, bir dönem arçelik buzdolabı gibi sağlam ve sadık bulurum o kitapları, elimden düşmez, hele kargonun kitabımı getirdiği ilk an paha biçilmez.
  3. ilk kitaplardaki o masum büyücülük dünyası sonraları epey kararıyor, iki tarafı da görelim dersek seri kendi içinde bile çelişiyor. bu konuda söylenecek çok şey var ama yine de ayrı bir yeri olan bir seri.
  4. eskiden böyle değildi, o kitaplar çıktığında bir heyecan vardı, yeşilçam filmleri gibi herkes aynı anda konuşurdu bu seriyi. şimdi gençler filmlerini izleyip geçiyor, kitabın o dokusunu, o ilk okunduğunda verdiği hissi bilmiyorlar. ben o dönemde okumuştum, sayfaları çevirirken büyücülük dünyasına kapılıp gidiyordun. şimdiki nesil için sadece bir film serisi, yazık.