izmir'e taşınmak demek, ayol insanın hayatının en tatlı kaosuna adım atması demek, ben bunu bizzat yaşadım, kargo kutularının arasında kaybolurken bir yandan da deniz kokusu geliyor burnuma. hemen her şey o kadar hızlı gelişiyor ki insan şaşırıyor, nakliyatçılar geliyor, eşyalar gidiyor, sonra bir bakıyorsunuz ki yeni evinizin salonunda tek başınıza oturuyorsunuz ve 'ben napıyorum burada' diyorsunuz ama sonra kordon'a inince her şey unutuluyor, aman tanrım o gün batımı yok mu, insanı büyülüyor resmen.
kargo takibi konusunda ise söyleyecek çok şeyim var, ayol o kutuların gelmesini beklerken ben dokuz doğurdum, ama izmir'de kargo da bir başka geliyor sanki, mutlu ediyor insanı. neyseki sonunda her şey yerine oturdu, kozmetiklerimi bile özenle yerleştirdim, o anki mutluluğumu görmeniz lazımdı, her şey bir yana izmir'in o sıcak samimiyeti bütün yorgunluğu unutturuyor, iyi ki taşınmışım diyorum şimdi.
