• bugün (171)
38 entry daha
  1. vatan bilgisayar'a bir ürün tamiri için gittiyseniz o sırada hayatınızın film şeridi gibi geçtiğini görürsünüz, ayol orası tam anlamıyla bir sabır okulu gibi, insanın saçı başı dağılıyor beklemekten. eskiden olsa bir telefon açardınız, karşıda sizi tanıyan bir usta olurdu, 'hallederiz ablam' derdi ve gerçekten hallederdi, şimdi ise form doldur, sıra bekle, sonra da haftalarca servisten haber bekle; vallahi içim daralıyor düşününce.

    bir de şu var ki ürünü teslim ederken verilen o incecik kağıt parçası insana 'bu iş ya olur ya olmaz' hissi veriyor, moraller sıfır. yine de diyorum ki, eski günlerdeki o samimiyet bir gün geri gelir mi bilmem ama ben yine de umutla bekliyorum, çünkü nostaljik kalbim hâlâ o güzel günlerin hayalini kuruyor.