• bugün (183)
  1. aylardır beklediğim bir kargo vardı, ptt ile geliyordu. öyle üç gün beş gün değil, tam 18 gün sürdü. bu süre zarfında kargomu takip etmekten gözüm yoruldu, iki kez müşteri hizmetlerini aradım, bir kez şubeye gittim. her seferinde 'yolda' dediler, 'dağıtıma çıktı' dediler, ama bir türlü gelmedi. en sonunda bir sabah kapı çaldı, kargo emanete bırakılmış, poşette küçük bir not vardı: 'kusura bakmayın, adres yoğunluğundan kaynaklandı.'

    çok içten içime attım, ne diyeyim bilmiyorum. bazen insan beklediği şey değil, o bekleyişin yorgunluğuyla sınanıyor. ben artık ptt siparişlerini görmeyeyim, hemen başka kargo firmasına yönlendireyim. ama yine de içinizde bir umut, günün birinde o kargo gelecek diye. geleceğine inanmak lazım, yoksa insan bu hayatta neye tutunur.