kemal sunal neden unutulmaz

ne zaman canım sıkılsa bir kemal sunal filmi açarım. hayatın tüm zorluklarına rağmen güldürmeyi başaran nadir insanlardandı. iş yerindeki mobbing'i, sosyal hayattaki adaletsizlikleri düşünürken bile onun filmlerindeki o masum ve saf karakterler içimi ısıtıyor. şimdiki komedilere bakıyorum, hepsi suni ve yapmacık. onun eserleri gerçek hayattan, halkın içinden geliyordu. güldürürken düşündürmek diye bir şey varsa o da bu olsa gerek.

(bkz: eski filmlerin tadı bir başka)