ölümden sonra ne var

öğleden sonra otobüsün camından dışarı bakarken düşündüm bunu yine. şehrin gri damları, birbirinin aynı balkonlar, göçen çatılar. herkes bir yere yetişiyor gibi ama hepimiz aynı sona doğru gidiyoruz sessizce. belki de mesele öteki taraf değil, bu tarafra ne bıraktığımızdır. pencere kenarında bir saksı, bir de iyi bırakılmış bir kahkaha yeter belki.