• bugün (176)
5 entry daha
  1. pencereden sokağı izlerken en çok o sabah kahvaltılarına giden kalabalığa bakmayı seviyorum. kimse farkında olmuyor ama her cumartesi aynı pencerede, aynı simit bir eli, gergin bir mutluluk var karşımda.

    meşhur adresleri söylüyorlar, koşuşturuyorlar da aslında lezzet değil, o kalabalığa sokulmak istiyor insan. bir masa, iki kadeh çay, birkaç kırık yumurta, hepsi bu kadarmış işte.