efsane çavuş ve izmarit

50 yaşında bir adamım, hâlâ Yeşilçam kokan o eski kışla hatıraları bir başka. bölük komutanımız ağzı sigaralı, iki deri bavulla gelen o naif çaycıları, sabah yoklamasında çamura batan postal anıları şimdiki dijital yoklamaların yanında nedense daha bir hakiki geliyor. keşke dedim, keşke bütün mermiler gibi geçip gitmeseydi o günler.

mahalledeki o çavuş abi yok mu, sanki koca bir dönemi temsil ediyor şu yanık izmaritiyle. insan bazen bi balkon kenarından onu izliyor, ne çok şey değişmiş, ne çok şey aynı kalmış.