• bugün (181)
  1. türkçe rap denince aklıma hep 90'ların sonu geliyor, o dönemlerde karaköy'de kasetçilerde karışık kaset bulmak bir macera idi. şimdi gençler cep telefonundan her şeyi dinliyor ama o eski tadı alamıyor. yine de bazıları hâlâ ilk günkü enerjilerini koruyor.

    bana sorarsanız sagopa kajmer ve ceza, bu işin duayenleri. müzikal olarak kusursuzlar, sözleri hâlâ can yakıyor. bir de hepsini geçtim, türkçe rap o kadar zenginleşti ki hangi ismi sevsen doğrudur. yeter ki o eski ruhu aratmasın. bazı yeni işler fazla ticari geldi bana, ama her nesil kendi efsanesini yaratıyor işte.
  2. eskiden iş çıkışı kulaklıkta kendimi dinlerken sokak anlatılarıyla özdeşleşirdim, şimdilerde yayınlanan çoğu parça mobbing ve kırgınlıkların arasında boğulurken ben eskiplerin sesini arıyorum. zaten içime kapanık biri olarak, her şarkıda kendi dertlerimin yankısını duymak varken yeni jenerasyonun ismini ezberleyemiyorum.