bu işe gönül vermeden önce iyi düşünün derim, çünkü kolay değil. ilk yıllar dil, kira, banka evrakı derken insan kendini bambaşka bir bürokrasi labirentinde buluyor, burada da sistem var yani. ama sabırla, adım adım gidince oturuyor her şey; biz de öyle gördük geçirdik. genç arkadaşlara naçizane öğüdüm: acele etmeyin, her kurumu sırayla halledin, sonunda kazanırsınız.
yurt dışında yaşamak denince akla hemen romantik bir hayat geliyor ama işin lojistiği bambaşka. önce oturum izni, sonra banka hesabı, sonra da o hesaba bağlanacak dijital kimlik derken kendini bir sistemin içinde buluyorsun. her adımda yeni bir uygulama indiriyorsun, her uygulama senden bir şey doğrulamanı istiyor.
benim gibi elektronikle haşır neşir olanlar için kısmen eğlenceli, ama süreç gerçekten sabır istiyor. adaptörden tut da vergi sistemine kadar her şey farklı bir mantıkta çalışıyor. yine de bir kere düzen oturunca insan ‘iyi ki gelmişim’ diyor, orası ayrı.
