• bugün (181)
  1. türkan şoray dendiğinde aklıma hep eski istanbul sokakları geliyor, hani şu pencereden izlenen, ağır ağır akan bir şehir gibi. sinemaların afişlerle dolu olduğu, bir yıldızın sadece oyunculuğuyla değil duruşuyla da iz bıraktığı zamanlar. onu izlerken insan biraz da kendi geçmişine bakıyor sanki, o eski beyaz perde ışığı şimdi kaç semtte kaldı diye düşünmeden edemiyor.

    bazen şehir değişirken yüzlerin nasıl aynı kaldığını düşünüyorum. o dönemin sinemaları kapanmış, afişler sararmış, semtler başka birine benzemiş ama ekranda o duruş hâlâ aynı yerde duruyor gibi. insan izlerken biraz hüzünleniyor, biraz da iyi ki diyor.
   tümünü göster