• bugün (180)
  1. akşamüstü bir market rafının önünde durup elime aldım, ambalaj hâlâ tanıdık, hâlâ o yeşil-bronz sarma. ama kokusunda eski çocukluğun fırın sıcaklığı yok gibi; daha ince, daha çabuk eriyen, daha çok şekerle konuşan bir hâl. balkondan şehri izlerken insan böyle şeyleri fark ediyor işte, tarifi değişmiş gibi ya da damağım değişmiş, emin olamıyorsun. senelerdir aynı semtte aynı dükkândan alıyorum, kâğıt kalınlığı bile başka geliyor artık.

    bir de o fındıklı olanında fındık var mı, püskevit mi zorluyor belli değil. nerede o eski çikolata, bölmesi bölmesi kırılır, avucunda bir dilek gibi tutardın. kalite konusunda kesin konuşacak değilim, sadece bazen ince bir kıyasla içim burkuluyor, o kadar.
   tümünü göster