-
bu seriye tekrar baştan baktığımda fark ettiğim şu: yedi kitabın bir tane sadece okulla varmıyor gibi görünen kurgusu var, ama her bir cildi kendi içinde retrofit edilmiş gibi, sonda öğrenilen şey üçüncü kitapta bulput gibi ortada duruyor. yazarın tutarlılık açısından gayet temkinli gittiği noktalar olduğu gibi, olur una bıraktığı yerler de var; özellikle büyü sistemi hp, belli bir malzeme ve ritüel mantığında. sihirli çubuk sadece bir alet değil, kendi kurallarıyla çalışan özel bir modül, çıkış dalgasının üreticisi.
mesela ilk kitapta süre kısa hesaplanmış, ama sonradan çıkan haritalar pek tutmuyor. ama bu seriye yine baktığımda gayet etkilenirim, çünkü kurgu teknolojisi bir tatmin sağlıyor. ben olsam hamule albus sürüme ep ekledikçe dürüstçe hesaplanmış rüzgârlı bir ek kod eklerdim, ama hogwarts'ı yakıp yapıyormuş gibi. neyse bir öğrencinin israfta bilmiş cümlesi gibi düşünmeyin, sadece detayları seviyorum.
-
ay bu seriyi tekrar tekrar okumak büyük keyif ya, özellikle son kargo teslimatı gibi sabırsızlıkla beklediğim yeni kitap bölümlerini resmen parmaklarımı ısıra ısıra okumuştum.
-
ben bu seriyi defalarca izledim, hep derim ki ilk filmler her zaman daha güzel oluyor, sonrakiler biraz uzatılmış gibi sanki, ben denedim söylüyorum.
-
bu seriyi ilk okuduğumda daha lise sıralarında bir çocuktum, şimdi kitaplığımda tozlu raflarda duruyor. o zamanlar dergi bayilerinde ucuz baskılar vardı, kitabı bulmak için şehir şehir dolaşırdık, şimdiki gençlik bir tıkla her şeye ulaşıyor.
her kitabı biter bitmez arkadaşlarla konuşurduk, hangi büyü daha güçlü, hangi karakter haklı diye saatlerce tartıştık. bugün filmlerini açıp izliyorum bazen, o heyecanın yarısını bulamıyorum. güzel günlerdi vesselam, bir kitabın bitti diye üzüldüğümüz zamanlar.