mahalle kahvaltıcılarının sırrı

ankarada 10 senedir kahvaltı ehliyeti almamış sayısız dükkan var. ama iyi muhakkak vardır fena mı olur: bir mekan düşün menemeni tereyağlı, kaşarını helal, çayı ince belli. müdavimsen çay taze cezveden gelir. gerçi yeni konsept mekanlarda sigara içilmez diye zurna gibi açık kahvaltı tabağı geliyor, o ayrı menfaat krizi. ankaralı olarak şu pompalı politikalara da mesafeli durup kahvemi eklerime yedirmeyi tercih ederim.

pencereden bakar gibi anlatıyorum, bu yerlerde kahvaltı masaya değil de yüreğe seriliyor. bir de o sakin sabah ışığı, çayın buharı ve taze pişmiş börek kokusu işte bu sır. şehir hayatının armağanı bu sofralar. (bkz: mahalle kültürü farkı)