tüp bebek yolculuğu

hormonlar, iğneler, umutlar derken bi anda kendini bi gökdelenin tepesinde sandım o kadar inişli çıkışlı bi süreç. (bkz: aşılama günü heyecanı) (bkz: doktor sohbetlerinin yeri ayrı)

o iğneleri görünce damarlarım donuyor ama bir yandan da umutla devam ediyorum ayol. her seferinde içimden bir ses 'bu kez olacak' diyor ama hüzünler de cabası. (bkz: hormon tedavisi sancıları) (bkz: tüp bebek destek grupları)

bu yolculuk sabır ve umut istiyor, her adımda içinde bir heyecan. sonunda o minik kalbi duymak için ne fedakarlıklar ediliyor, her kadının hikayesi farklı ama hepsi zor

milyonlarca para, onlarca iğne, sayısız kan tahlili. kadın vücudu resmen fabrika ayarlarından çıkıyor hormonlar sersemleri oynarken bir yandan da umutla bekliyorsun sonucu. çevrendekiler 'sakince bekle' diyor, insan nasıl sakin olacağını bilse zaten bu yola girmez. her şeyin bir sınav olduğunu anlıyorsun ama bu sınav seviye atlamış resmen.