• bugün (188)
  1. kırk beş yıllık hayatım boyunca iki kez aşk acısı çektim, ikisinde de e-devlet'ten döküman almak gibiydi süreç: önce sıra bekleyeceksin, sonra gereksiz bir kuyruğa girip bir de bakacaksın ki yanlış servistesin. bu acı denilen şey aslında tamamen beyin kimyası, ama bizim devlet dairelerindeki işlem sürecinden farksız: dosyanı verirsin, uzun bir süre hiçbir şey olmaz, bir sabah uyanırsın ve "vay be, bugün aramadım bile" dersin. benim tecrübem şudur ki arkadaşlar aşk acısı geçer, hem de öyle böyle değil bambaşka bir evreye dönüşür, tıpkı emekli maaşının yattığı günü bekler gibi beklersin de gelir mi gelir ama geldiğinde sen artık çoktan o parayla ne yapacağını unutmuşsundur. bu tarz bir durumda insanın en iyi yapacağı şey geriye dönüp bakmamak, nasıl olsa her şey bir gün biter, biraz sabır, biraz tazminat hesabı.