ayrılık acısı ne zaman biter

kimisi bir haftada toparlar kimisi yıllarca aynı şarkıyı dinler. net bir süresi yok ama işin sırrı acıyı bastırmak yerine yaşamakta sanki; ne kadar kaçarsan o kadar peşini bırakmıyor. aradan zaman geçince fark ediyorsun ki aslında o acı seni değil, o anki halini seviyormuş.

valla bence bitmesin, bu ağrı bize lazım. herkes 'iki haftada biter' derdi, annem bile ilk günlerde 'aktif çalışan gülümseyen çocuk olsana' tarzı telkinler verdi ama beni tanıyan bilir ki geç değil, sadece yavaş işliyor mesele.

bence bir ayrılığın dinmesi yaklaşık siparişde verdiğin kargo kadar vakit alıyor, geciken model de mutlaka bir gün geliyor ama izlemek bitmek bilmiyor. adam gidiyor, sen günde on kez eski konuşmaları açıp okayıyorsun, sonra bir sabah bakıyorsun azalmış.ben de bu ara bir şeyleri eskittiğim için hızlı yazım, özet geçiyorum boşver.

(bkz: ayrılık)

bu konuda tek bir doğru yok şekerim, iki tarafı da dinlemek lazım; kimisi bir hafta der, kimisi yıl, aslında bitmesi biraz da kişinin kendini ne kadar işlemesiyle alakalı. hasret kalbinde bitmez ama zamanla anlıyorsun ki azalıyor, o yüzden kesin bir süre beklemek yerinde değil.

ben gördüm geçirdim, bu işin kesin bir takvimi yok evlat, bak ne diyeceğim. herkesin bağlandığı yer aynı değildir, kimine bir ay kimine bir yıl olur. mühim olan yarayı kaşıyıp durmamaktır, bırak kabuk bağlasın. (bkz: bağlanma

şekerim bu soruya tek net cevap yok, kimse bir haftada iyileşip hayatına devam edemiyor ne yazık ki. aylar sonra kargo kutusunu açarken hâlâ onu hatırlayanları biliyorum, mevsimler geçmeden o yara kapanmıyor.

mantıken dosya kapanınca düzelmesi lazım ama duygusal çip öyle çalışmıyor, bende format atınca arka planda hâlâ çalışan bir arka plan uygulaması gibi yıllarca kalıyor.