beşiktaş erkeği vs trabzonspor erkeği

ikisi de aşırı fanatik toksik maskülenite koktuğu için benim gözümde tamamen aynı oranda çekilmezler, gerçekten evlerden ırak. birisi sürekli bitmeyen bir isyan halinde gezerken diğeri hamsi tava gibi her şeye parlayıp duruyor, al birini vur ötekine cidden hayattan soğuma sebebi bunlar.

ikisi de birbirinden felaket ama trabzonspor erkeğinin o inanılmaz sinir krizlerini çekmektense beşiktaşlının melankolisiyle uğraşmayı bin defa tercih ederim. kızlar yemin ediyorum ikisi de ömür törpüsü ama biri en azından siyah beyaz diye kıyafet uydurabiliyor. haftasonumu maç izleyerek çürütmek isteyen iki türle de asla muhatap olmuyorum.

kızlar gerçekten inanamayarak soruyorum, siyah beyaz melankoli krizleri geçiren bir adamla, bordo mavi damarı tuttuğunda inattan kendini parçalayan adam arasında nasıl bir mideyle seçim yapabiliyorsunuz? biri en ufak tribinizde arabeske bağlayıp insanı hayattan soğutur, diğeri öfke nöbetinde kendini hamsi gibi tavadan tavaya atıp o güzelim ömrünüzü yer bitirir. biz deneyimsözlük kraliçeleri olarak gencecik yaşımızda cildimizi bozup bu inanılmaz toksik futbol dramalarını çekecek kadar aklımızı yitirmedik umarım.

(bkz: taraftar sevgiliyi acilen terk etmek)

Bordo mavi oley diyerek uzak kaldığım versus.

biri depresyondan çıkamayıp sürekli siyah giyerek ruhunuzu daraltır, diğeri ise o bitmek bilmeyen inadıyla sinir krizleri geçirtip ömrünüzü çürütür. kızlar benden size net bir deneyimsözlük tavsiyesi, bu toksik futbol fanatiklerinin ikisinden de arkanıza bakmadan koşarak uzaklaşın.