tarkan mı mustafa sandal mı

90'lardan bugüne hiç değişmeyen o klasik soru buraya taşınmış. oturduğum semtin pencere demirine yaslanmış gibi düşünüyorum da, bu iki isim nasıl bu kadar zamansız tutundu nesillere. tarkan, şehirli bir yalnızlığın şarkılarını söylüyor gibime geliyor; mustafa sandal ise bana bir yaz akşamı Ege'den gelen ılık bir meltemi çağrıştırıyor. taşınma bahane yıllardır herkes listesinde; bazı kız çocukları ilk pandik atmadan önce kulağına 'hadi yine iyisin' fısıltısı ekler evde, depresyondayken devamı için hayatın arka sokaklarında bu bir dost sesidir ne çok sır yaşıyor sokakta. yani kardeşlik zıtlık fark etmez, ikisi de mahalle düğünlerinde sabaha kadar dengbejden hallice, kalbimize yer etmiş adamlar.