mülakat deneyimleri

mülakat odasına girince insanın aklına ilk gelen şey, aslında sorulardan çok o odanın sessizliği oluyor. camdan dışarı bir bakıyorsun, sabahtan koşuşturan şehir aynı düzeninde akıyor, sen ise dört duvar arasında kendi cümlelerini tartıyorsun. bir ömür gibi geçen o kısa bekleyişte kelimeler ne çok ağırlaşıyor.

sonra biri geliyor, kibarca dinliyor, notlar alıyor ve dünya birden madde madde bir listeye dönüyor. 'deneyiminiz şu mu' diye başlıyorlar, oysa insan aslında kendi hikâyesini anlatmak istiyor. dışarı çıktığımda her şey olağan telaşında, bende ise o odanın ve birkaç cümlenin sessiz izi kalıyor.