• bugün (191)
  1. kemal sunal filmlerini izlerken hem gülüp hem düşünmemek elde değil. ne zaman bir kargo geç gelse aklıma 'şaban' gelir; o telaşlı haliyle kuryelik yaptığı sahne mesela. bazen saç diplerim sinir bozucu olunca kendimi onun filmlerindeki komik saçma sapan diyaloglarla avutuyorum. eski filmleri seyredip de iç seslenmeden duramıyorum: 'bu nasıl bir jenerasyondu, kaçmışız be'. her karakteri hayatın ta kendisiydi aslında. tek başıma evde izlerken bile bir arkadaşım varmış gibi gelir, çok özel.