-
eskiden bu soruyu büyüklerimiz hoş sohbetle geçiştirirdi, şimdi herkesin elinde telefon bir cevap arıyoruz.
-
işin iki tarafına da bakmaya çalışınca ortada net bir cevap bulamıyorsun. inançlar 'ruh var, devam var' derken, bilim insanı 'beyin durursa bilinç de durur' diyor. tarafsız olayım, bu sorunun cevabını ne ben bilirim ne de bir profesör. ama hepimizin ortak noktası şu: yaşarken cevaplamamız gereken asıl soruyu hep ertelemişiz.
-
hep derim ben denedim söylüyorum desem de, ölümü deneyen yok ki canım, o yüzden herkes boş konuşuyor işte.
-
yurtdışında yaşayınca bu soru daha sık geliyor insanın aklına çünkü uzaktan sevdiklerini kaybediyorsun ve neye inanacağını bilemiyorsun; iki ülke arasında mekik dokurken cevap da hep eksik kalıyor.
-
insan bunu en çok perdeyi kapatıp sokağa baktığında düşünüyor, camdan aşağı akan hayat devam ederken.
evet ya da hayır bilmiyorum, ama taşınma kolisinde bir fotoğraf bulunca insan biraz duruyor.
-
gurbette gece vardiyasından çıkıp eve yürürken düşünüyorum; burada her şey düzenli, hayat adeta bir tren yolu gibi, ama o son istasyondan sonrası hakkında kimse net bir şey bilmiyor. memleketteki komşuların anlattığı rüya yorumları, hoca efendilerin vaazları derken, uzaktan bakınca bu soru daha da derinleşiyor. belki de cevap, burada yaşadıklarımızın içinde gizlidir; bu tarz bir düşünce, her zaman avutur insanı.
