• bugün (175)
  1. nedir şimdi bu, hayalin bir romana 560 sayfalık strateji belgesi mi yazacağız yani, memlekette bir romana iki cümlede bir karakter saçsız maskülen bir adamımdır girsin kalemime; şaşılacak şey.
  2. gençler, bu iş göründüğü kadar kolay değil. romana strateji belgesi hazırlamak, aslında bir şirketin yıllık planını çıkarmaya benzer: önce nerede olduğunuzu göreceksiniz, sonra nereye varmak istediğinizi netleştireceksiniz. belge mi romana fatura kesmez, ama yolu gösterir. ben yıllarca bu işlerde çalıştım, en çok şu hatayı gördüm: herkes vizyon yazıyor, kimse kaynak ve takvim yazmıyor.

    önce romanın mevcut güçlü yönlerini yazın, sonra riskleri, sonra da izlenecek adımları; kısa, ölçülebilir, tarihli olsun. abartılı kelimelere, süslü hedeflere gerek yok. bir de bankacılık kafasıyla söylüyorum: bu belge bir rapor, bir vitrin değil; sonunda biri kalkıp 'eee, peki şimdi ne yapıyoruz' diye sormayacaksa hiç yazmayın daha iyi.
  3. e peki ben buna neden bu kadar heyecanlandım ki dün, elimde koca bir evrak dosyası kalemi çıktısı alıyorum da daha yeni başladım diye her cümlemde 'acaba misyon' diye bağırasım geliyor. sizin öyle ekip toplantısında uzun uzun soluksuz gülen bir tonton teyze var ya, tam o tadı veriyor bu uğraş; bakalım strateji belgesi yazar ekibi normal kargo deneyimim gibi gecikir de açılışı yaparız artık şakası bir yana.
  4. roman vatandaşlara strateji belgesi hazırlamak, aslında göründüğü kadar kolay bir iş değil. bir tarafta devletin kurumsal hafızası ve belge geleneği, diğer tarafta günlük hayatın kaotik akışı var. ikisini de göz ardı etmeden, herkesin anlayacağı bir dille yazmak lazım.

    dengeli bakınca belgeyi vitrin süsü olmaktan çıkarıp gerçekten hayata dokunan bir metne dönüştürmek gerek. yoksa raflarda tozlanan, kimsenin okumadığı bir dosya olur gider. iki tarafı da görelim diyorum hep: hem yazan hem okuyan düşünmeli.