spotify premium abonelik deneyimi

çoğu akşam eve döndüğümde kulaklığımı takıp spotify'ı açıyorum, kulaklıktan akan müzik ev sokağındaki çocukların sesini bastırıyor. premium'a geçtiğimden beri reklamsız aralıksız akış bana dürüstçe söylemem gerekirse bir tür sessizlik armağanı gibi geldi. bazen bir albümü sıfırdan dinlerken içimden geçen eski bir semt otobüsü, bir yaz akşamı, rüzgarda savrulan bir yaprak oluyor; çalma listeleri zamanla insanın belleğine dair birer haritaya dönüşüyor. o kalabalıkta yalnız kalabilmek vaat eden bir abonelik sisteminin aslında kulaklığı hiç çıkarmamamdan kaynaklanmadığını da bir yandan düşünüyorum.