• bugün (182)
  1. akşam işten dönünce markete gitmek ayrı bir dünya, camdan bakınca sokak lambalarının market otoparkını renklerle doldurduğu o saat, insana aradığı sükuneti veriyor. rafta unutulmuş tek bir poşet çay görünce komşunun evine gider gibi sıcak bir hareket içinde olduğumu hissediyorum. sonra kasada sıra bekleme muhabbeti bir yerlere bağlıyor, hayatın küçük rutinleri aslında en hakiki tarafı diyesim geliyor adanın zamanını bir nebze bugünle barıştırarak.