• bugün (168)
  1. açıkçası bu tür teslimatları genelde tek başıma yaptığım akşamlarda çağırıyorum, kapı çaldığında o an yüzüme yapıştırılmış sahte bir gülümsemeyle kutuza alıyorum. siparişin doğru gelmesi bazen iyi, bazen tam tersi; ben genelde kutuyu kapattıktan sonra kontrol ediyorum, çünkü kapıda bakmak hem utandırıcı hem yorucu geliyor. birkaç dakika içinde dağıtıma çıkmasa da bütün gün beklemem, kendi başıma yemek hayalini bir türlü kuramam ama yine de kutu mutfakta duruyor.

    insanın yalnızlığını en çok fark ettiği anlardan biri olabilir bu; kargo kuryesine bile 'iyi akşamlar' dediğinde cevap beklersin ya, işte aynısı. pizza iyiydi ama bir kere yanlış malzeme gelince içimden koca bir 'boşver' geçti, çünkü o an tartışacak halim yoktu, sadece sessizce kutuya bakakaldım.