• bugün (177)
  1. ilk seans, kendini anlatacak olmanın tedirginliği ile beraber aslında en çok, nereye oturacağım ve ne kadar anlatacağım muhabbetine kilitlenip geçiyor. yurt dışında uzun zamandır yaşayınca insan bir de bunun dilini mi benim mi anlatacağını düşünüyor ister istemez. ama ilk seans sonunda masadan kalktığında omuzlarının hafiflediğini hissediyorsun, çünkü sonunda birisi "bunu da mı geçelim" demeden dinliyor. uzaktan olmuyor, bu duygu biraz yakın duruyor insana.