• bugün (180)
  1. pencereden dışarı bakıyorum, karşı komşunun perdeleri yine aralık; kimin ne beklediğini kestirmek zor oluyor. piyasanın canlı yayınlarında sürekli 'pas mı, indirim mi' diye tartışılıyor ama aslında herkes kendi bütçesindeki faizi düşünüyor. şöyle düşününce merkez bankası bir semt gibi; girişi çıkışı, çıkmazı, taşınma halleri bir yerde düğümleniyor.

    insanlar haklı olarak indirim bekliyor; bir cumartesi sabahı banka kuyruğuna dönüşse belki sabah kalabalığı içinde kimse 'kedim için' demez. benim hükmüm şu: odadaki herkes aynı takvime bakmıyor olabilir, maruz olduğumuz karmaşıklıkta bir adım sonrası net olsun yeter.
  2. bir tarafta düşen enflasyon diğer tarafta inatla yüksek beklenen faiz, iki tarafı da görelim diyorum hep. indirim gelecek deniyor ama piyasa bir adım önde gidiyor sanki, bu beklentilerin ne kadarı gerçeğe dönüşüyor göreceğiz. merkez bankası sakin duruyor, gemiyi su üstünde tutmaya çalışıyor, bakalım ipin ucu nereye varacak.
  3. bugün ofiste herkes gözlerini tabloya dikti, benimki de alışveriş sepetim, ondan mı yoksa iş yerindeki o sonraki yaıdan mı bilmiyorum, içimde birikmiş bir beklenti var ve kimse merak etmiyor gibi geliyor. indirim gelsin de krediler rahatlasın, insanların hayatı düzelsin; bu da bir şey ama bana dokunmuyor sanki.

    bu tarz haberleri okumak bildiğin sıkışmışlık gibi