vegan beslenmeye geçiş

vegan olmak deyince milletin aklına ilk gelen şey buram buram sosyal medya felsefesi oluyor, oysa mesele teknik olarak bir beslenme rejimi değişikliği. ben ilk haftalarda çok net hissettim ki asıl mesele pratik değildi, etiket okuma alışkanlığıydı; her ürün üzerinde içerik listesini didik didik okuma moduna geçiyorsun ister istemez. geçiş sürecinde b12 ve demir takibi yapmazsan tadından yenmez bir olay değil, bu kısmı hafife almamanızı öneririm. genel itibarıyla zor gözüken ama planlı gidildiğinde düz bir süreç, tabata koşturmak gibi değil yani.

çok duydum artık herkes vegan olmuş diyorlar, ama bakıyorum da bu iş markette başlıyor, eve ulaşma aşamasında bitiyor. ben de geçen gün deneyeyim dedim, aldım soya kıyması, mercimek köftesi, tofu falan. fakat anladım ki bu iş sadece yemek listesi işi değil, kutu kutu baklagil kavurma işi. beyaz eşya da işin içine giriyor tabii, filizlendirme bezine kadar her şey ayrı dert oluyor; ben buzdolabımın kapağına yeşillik dizdim, komşu geldi, zannetti ki çiçekçi açıyorum. ama şöyle bir tarafını öğrendim; bulgur, mercimek, nohutla harika yemekler oluyor, hem de tok tutuyor fena etmiyor yani. bendeniz gibi pratik olacaksan, bir de süt alternatiflerini ben kendi evimde yapabilir miyim diye uğraşacaksan uyanık ol; ben ilk hafta kargo kutusundan çıkan muz kabuğunu avokado sandım, sevinçten barındırdım bir süre. bu iş sabır ister; ama olur mu dersen, bence bu tarz yavaş geçiş hiç fena olmuyor.

vegan olmanın belki de en zor yanı her ortamda bir vegan tanımadığına sevinip avustralya tumblrından beslenme şeması bulana kadar beklemek